“Gehangenen” en “Piëta” bij Beeldentuin Achter De Westduinen (2017)
Installatie “Piëta” in tuinen van Schloss Gottorf in Schleswig Hollstein.
Objecten uit ongebakken klei die weer in de aarde worden opgenomen.
Werk ter plekke gemaakt tijdens een internationaal Keramieksymposium/Artist in Residence in Neumünster met als thema Trans/formation (2010/2011)
“Piëta” bij Galerie de Witte Voet, Amsterdam, tentoonstelling “under my skin” (2009)
“Gehangenen” bij Galerie de Witte Voet, Amsterdam (2000)
“Gehangenen” en “Piëta”
Inspiratie ligt in schilderijen uit 17e eeuw en later, literatuur, film en actuele foto’s in kranten.
Voor “Gehangenen” zijn dat “Geslachte os” van Rembrandt (overigens is de titel ontleend aan een tekening van Rembrandt, wat ik weer op het spoor kwam door het boek “De schilder en het meisje” van Margriet de Moor), die ook o.a. Chaim Soutine en Marc Mulders weer inspireerden. Ondanks alle symbolische waarde die je aan het werk zou kunnen toekennen gaat het me in mijn beelden vooral om de schoonheid van het lelijke, maar kan ik ook gebruik maken van het vleselijke wat klei altijd bij mij oproept. In het werk de gehangenen heb ik dit versterkt door ijzerrood aan de klei toe te voegen.
Het vleselijke, lichamelijke leidde uiteindelijk tot een serie genaamd “Dresses”. Vanuit deze huidachtige sculpturen ontstonden een grote sculpturenserie met de naam “Piëta”.
Via dramatische krantenfoto’s waarin familieleden hun dierbaren beweenden, maar ook het eindshot uit de film “Das Leben der Anderen” kwam ik op dit thema in de beeldende kunst. Ik zie deze thema’s niet per se als religieus, maar als verhalen die verlies en afscheid nemen op universele wijze verbeelden.
De serie “Piëta” die ik achterliet in de tuin van Schloss Gottorf in Schlesswig Holstein maakte dit proces af. Van vormeloze klei tot lichaam, jurk, letterlijk de bewening als performance steeds uitgevoerd bij ieder stuk, ze in de tuin achtergelaten waar ze weer in de aarde mochten terugkeren. (Transformatie, ashes to ashes, dust to dust, “stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren…”, toch nog natuurwetten in de Bijbel)